ویژگی های کفش ورزشی مناسب

این یک اشتباه عمده در خرید سایز نادرست است، باید بدانید که سایزبندی ها در هر برند ورزشی میتواند متفاوت باشد و قالب هر کفش در برندهای مختلف متفاوت است. حالا بیایید ببینیم کفش تریل رانینگ با دراپهای مختلف برای چه کسانی مناسب هستند. کفش Hoka One One Carbon X یکی از انواع کفش مخصوص دویدن است که برای دوندگانی با پاهای عریضتر مناسب است. یکی دیگر از انواع کفش مخصوص دویدن Salomon S/LAB Phantasm است. بااینحال، چند ویژگی دیگر ازجمله تعادل، چابکی و حمایت بیشتر از پاهایتان هم به آن اضافه کردهاند. اول از همه چیزی که برای یک دونده نتیجه میده قرار نیست برای یک دونده دیگر هم نتیجه بده.

البته این موضوع فقط روی زیره کفش، مناسببودن آن برای نوع زمین و نرمی یا خشکبودن کفش تأثیر میگذارد. این کفشها چسبندگی (گریپ) کمتری با زمین دارند و بههمیندلیل سرعتتان را کاهش میدهند، روی تکنیک شما تأثیر منفی میگذارند و ممکن است حتی با آنها مجروح شوید. حتی شده از کیفیت پیراهن و شلوار و … به همین دلیل دونده ها به ضربه گیری بیشتری در پاشنه و قسمت میانی کفش به نسبت افرادی که پیاده روی می کنند، احتیاج دارند که به همین دلیل بعضی از کفش های دویدن از سیستم ضربه گیری هوا که باعث افزایش ضربه گیری کفش ها می شود در کفش هایشان بهره می برند.

همچنین بد نیست بدانید که امروزه اغلب کفش های جدید تنها از نظر شکل و ظاهر با مدل های پیشین خود متفاوت هستند و مطابق همان ساختارها و فناوری های استاندارد گذشته طراحی می شوند. کفش تریل رانینگ بسیاری از همان ویژگیهای کفشهای مخصوص پیادهروی و دویدن معمولی را دارد. بهایندلیل که کفش تریل رانینگ باید تنگتر و محکمتر از کفشهای معمولی باشد تا پاها درون آن نلغزند. شما باید کفشهای مخصوص دویدن خود را با تجزیه و تحلیل دفعات جلسات دویدن، شدت جلسه دویدن، ساختار پاها (پهن یا باریک) و نوع سطح تمرین خود انتخاب کنید. محافظ پنجه، پوششی لاستیکی است که در هنگام برخورد پاها به سنگ، از انگشتهایتان محافظت میکند. البته بخش محافظ پاشنه باید به اندازهای سفت باشد که به پایداری پا کمک کند. اندازه آج متنوع است، بااینحال باید طوری باشند که حتما قابلمشاهده و برجسته باشند.

اگر برای بهبود عملکردتان در مسابقات تمرین میکنید، یعنی بهشکل منظم میدوید، سرعت بالایی دارید و مسافت دویدنتان اغلب کوتاه است، این کفشها برایتان مناسب خواهد بود. اما برای موارد سبک تر ، کفش های پایدار کافی است. در مقابل لازم نیست کفش پیادهروی سنگین باشد ولی اکثرا سنگین تر از کفش دویدن هستند. همیچنین میتواند احتمال زمین خوردن را در هنگام پیادهروی را بیشتر کند. اما کفشهای پیادهروی معمولا این مدلی نیستند و نیازی هم به بلندتر بودن پاشنه ندارند. دلیلش این است که بیشتر ماها معمولا روزانه از کفشهایی استفاده میکنیم که اختلاف پاشنه و جلوی کفش در آنها صفر نیست؛ یعنی دراپ این کفشها زیاد است. دراپ پاشنه به اختلاف بین بلندی پاشنه و جلوی کفش گفته میشود. دراپ پاشنه (اختلاف ارتفاع بین پاشنه و جلوی کفش که در بند بعد توضیح خواهیم داد) و لایه میانی ترجیحات شخصی خودتان هستند که به نوع زمین ارتباطی ندارند و باید با سبک دویدن شما هماهنگ باشند.